zaterdag 24 december 2016

Slechte werkomstandigheden

Bij voorbaat excuses voor het lange stuk

Vanmorgen begon ik om twee uur 's nachts met werken en was om kwart over negen klaar.
Ik vind dat fijn, want ondanks dat ik dan overdag nog wat slaap, ik ben wel thuis en heb de mogelijkheid zelf mijn dag in te delen.

Ruim 16 jaar geleden begon ik op 14-jarige leeftijd met werken in een bekende supermarkt en ik werk daar nu nog steeds, al ging dat niet zonder slag of stoot.

Toen ik 16 was begon ik aan een 1-jarige MBO opleiding detailhandel, betaald door het moederbedrijf van deze supermarkt.
Eind dat jaar werd bekend dat ons filiaal werd overgenomen door een franchise ondernemer, die daarnaast nog 2 filialen zou hebben.

In Nederland is het best goed geregeld voor werknemers, zeker die met een vast contract.
Wij kregen de eerste 3 jaar na de overname nog winstuitkering, koffiepauze vergoeding omdat die tijd onbetaald zou worden en wasvergoeding omdat onze kleding niet meer centraal gewassen zou worden maar wij het mee naar huis moesten nemen.

In het begin leek de overname in ons voordeel te werken; er werden mensen ingezet om de winkel netjes te houden en we deden aan diverse wedstrijden mee en wonnen ook regelmatig. Een goedgevulde winkel waarin de klant centraal stond.

Maar op een gegeven moment ging het bergafwaarts met het personeelsbeleid, jarenlang hebben wij steeds een klein stukje in moeten leveren totdat we op ons tandvlees liepen en het ook met mij persoonlijk steeds slechter ging; ik wilde daar weg!

In de tijd dat ik mijn opleiding deed ging het niet heel goed met mij, ik was vaak moe en daarom liep het op het werk ook niet lekker. Ik rustte in mijn vrije tijd veel uit en daarom ging het na een tijdje weer beter.
In de jaren daarna trouwde ik en werd ik zwanger, het werken begon mij weer zwaar te vallen en ik werd continu 3 avonden achter elkaar ingepland ondanks dat ik regelmatig aangaf dat dat te zwaar was en ik andere tijden wilde hebben.
Toen ik terug kwam van zwangerschapsverlof mocht ik niet terug naar de winkelvloer omdat ze niet meer tevreden waren over mijn tempo en werd ik achter de kassa gedumpt.
Ik vind de kassa best leuk hoor, maar ik kan niet tegen het lange stilzitten.

Ons tweede kind werd geboren en vrij snel nadat ik weer aan het werk ging, kwam ik terug op de winkelvloer omdat de leidinggevende van het vers zo blij met mij was als ik kwam helpen. Achter de rug van de baas om ben ik toen van afdeling gewisseld, waar hij achteraf toch blij mee was.

Na de komst van het derde kind kon ik niet direct voldoende opvang krijgen voor de jongste en hij stond voor 1 middag op de wachtlijst. In eerste instantie werkte ik die middag dus niet.
Toen ik die wel weer kon gaan werken werd ik niet ingepland en voor ik het wist stond ik ver in de min met mijn uren!
Na een flinke discussie op kantoor kon ik die uren in gaan halen door extra te werken als ze mij nodig hadden, al vind ik nog steeds dat een deel van die uren hun schuld was en dat ze die kwijt hadden moeten schelden.
Ook waren wij inmiddels bezig aan leidinggevende nummer 4 op de afdeling in 2 jaar tijd en daar had ik regelmatig ruzie mee, onder andere omdat die mij te weinig inplande; ik had een contract van 25 uur en ik kreeg roosters waar ik er maar 11 uur opstond!

Bij leidinggevende nummer 5 werd er van hogerhand besloten dat mensen met een vast contract niet meer mochten overwerken, daar moesten ze jongeren met een nul-uren contract voor inzetten.
Mijn uren waren nog steeds niet ingehaald en ik mocht dat nu alleen door mijn contracturen te werken, waarbij ze de ADV die elke week word afgeschreven omzette in tijd-voor-tijd.
In die periode hebben ze verspreid over de 3 filialen 40 mensen op kantoor geroepen met de mededeling dat ze niet tevreden waren en ze met een ontslagvergoeding konden vertrekken.
Hier hadden ze extern iemand voor ingehuurd die ik voor de rest van deze blog JW zal noemen.
Een paar mensen zijn hier ingetrapt en zijn gegaan en dat waren er blijkbaar genoeg want de rest mocht toch blijven.

Bij leidinggevende nummer 7 was het ineens een probleem wanneer ik zou werken en daar onstond ruzie over.
Uiteindelijk ben ik toen maandag-donderdag-vrijdag hele dagen gaan werken terwijl donderdag eerst een kortere dag was waarbij ik vroeg naar huis kon.
Dat viel mij zwaar en toen mijn uren eindelijk waren ingehaald wilde ik terug naar mijn oude tijd op donderdag zodat ik meer rust had tussen die 2 dagen in.

Leidinggevende nummer 8 was het daar niet mee eens en wilde dat ik later zou beginnen op donderdag want dat moest dan ook maar helpen.
Het hielp niet en tegen de tijd dat het kerst was dronk ik een krat bier per week leeg omdat ik stijf van de spanning stond en dat de enige manier was dat ik nog kon slapen.
In januari heb ik toen aangegeven dat als mijn tijden niet zouden veranderen, ik mij ziek zou gaan melden.
Daarop moest ik op kantoor bij JW komen, die zou mij wel eens vertellen hoe ik mijn zaakjes moest regelen en dat ik dan maar minder moest gaan werken en mijn man wat meer en dat ik voor mijn geldproblemen maar een budgetcoach moest inschakelen, allemaal geen optie in mijn situatie, maar die aanpassing van die werktijden wél.
Na flink wat discussie werden mijn tijden dan toch aangepast en ging het snel beter.

Thuis kwam ik ook beter aan mijn dingen toe, maar ik deed teveel en voelde mij een jaar later weer net zo slecht.
Daarom heb ik aangevraagd om 2 uur ouderschapsverlof op te nemen op vrijdagmiddag en weer volgde een discussie.
Leidinggevende nummer 9 wilde weten of ik dan over een half jaar ook de maandagmiddag vrij wilde hebben?!!
Dat vonden ze nogal een probleem want de diepvriesvracht komt 's middags en ik ben van de diepvries werd er gezegd... Misschien moesten ze dan maar eens iemand anders voor diepvries gaan zoeken en mij bijvoorbeeld 's nachts laten werken, maar dat mocht niet want ik was te duur.
5 maanden later mocht ik eindelijk die 2 uur ouderschapsverlof op gaan nemen waarbij ze nog wel geprobeerd hebben mij een contractverlaging aan te smeren in de hoop dat ik dat niet door zou hebben.

Bovenop dit alles was werken ook niet eens leuk meer, we mochten niks en liepen overdag met veel te weinig mensen omdat veel oudere eruit waren gewerkt, zodra er iemand ziek werd hadden we een probleem want mensen met een vast contract mochten niet bijgebeld worden en de jongeren met een nul-uren contract zaten op school.
We moesten maar een tandje harder lopen, maar we liepen al een tandje harder omdat er minimaal werd ingepland!
Ik liep ondertussen weer bij een psycholoog omdat ik in een dip was geraakt waar ik niet meer zelf uitkwam.

En toen ineens, was het voorbij!
De franchisenemer heeft de filialen weer verkocht aan het moederbedrijf en na 13 jaar steeds te hebben ingeleverd krijgen we nu onze vrijheid terug!
Er ging een grote zucht van verlichting door het filiaal heen:

Hoera! Er worden weer ouderen aangenomen voor overdag!
Hoera! We hebben weer tijd om AL ons werk te doen!
Hoera! Ik mag nu ook 's nachts gaan werken!
Hoera! We mogen weer extra werken!
Hoera! We krijgen overuren uitbetaald!
Hoera! We krijgen weer winstuitkering!
Hoera! Onze koffiepauzes worden weer doorbetaald!
Hoera! Onze kleding word weer centraal gewassen!

Ja, ik denk dat ik het nu nog wel een paar jaartjes volhoud daar :)

6 opmerkingen:

  1. Wat een verhaal maar met een gelukkig einde.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Nou hè, en dan heb ik eigenlijk de helft nog niet verteld :(

      Verwijderen
  2. Reacties
    1. Gelukkig wel, weet niet hoe lang ik het anders nog volgehouden zou hebben...

      Verwijderen
  3. S'nachts werken in een supermarkt? Ik wist niet dat dat kon. Wat doe je dan?

    Heftig verhaal en wat fijn dat, na al die tijd dat je het hebt volgehouden, het er nu dan toch naar uit ziet dat het een stuk prettiger gaat worden.

    N.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wij beginnen s nachts met zijn drieën, ik begin met het codeboek, dat is met een terminal producten nakijken of de datum die erin staat ook nog in het vak staat en zo niet de eerstvolgende datum erin zetten, anders afprijzen. Om half vier/vier uur krijgen we een versvracht, als die gelost is ga ik de karren die erg door elkaar staan splitsen voor 7 verschillende afdelingen en daarna ga ik gewoon vullen.
      De medewerker groente loopt een kwaliteitsrondje voor de onverpakte groente, helpt met lossen en vult de tafels.
      De magazijnmedewerker rijd al het fust naar buiten en scant het in zodat het met de vrachtwagen mee terug kan, na het lossen maakt hij de winkelvloer schoon met de dweilwagen en om 6 uur lost hij een houdbaarvracht waarna hij die gaat splitsen.
      Om 5 uur komt het voorverpakte brood binnen en beginnen ook de medewerkers brood met vullen en met het bakken van het andere brood.
      Om 6 uur komen er nog meer collega's binnen om te vullen en om 8 uur gaan wij open voor de klanten.
      Echt genoeg te doen hoor achter de schermen! :)

      Verwijderen