woensdag 22 maart 2017

Vrijwilligerswerk

Toen mijn jongste geboren werd in 2010, las ik een baby-tijdschrift waar een artikel in stond over eco-mama's.
In het artikel stond een stichting waar je je ongebruikte overblijfselen van het kraampakket kon inleveren: stichting babyhope

Aangezien ik nog van 3 kinderen spullen over had, ben ik gaan kijken waar ik dat in de buurt kon inleveren.
En toen bleek er in het Westland helemaal geen inzamelpunt te zitten!

Omdat ik ook graag vrijwilligerswerk zou doen maar dat een lastig verhaal was met 3 kinderen en een baan, heb ik mij aangemeld als inzamelpunt.
Kort daarna kwam er nog een punt bij in een andere woonplaats en een jaar of wat later nog 1 in weer een andere woonplaats.

Het inzamelen hield in dat ik de pakketten aannam, de materialen sorteerde en ze invoerde op de inventarisatielijst, waarna het vervolgens bij mij werd opgehaald als ik ongeveer 10 vuilniszakken had.

Vorig jaar kreeg ik een mail dat er iemand anders in mijn woonplaats zich ook had aangemeld om inzamelpunt te worden, misschien vond ik het dan wel mooi om eens te stoppen na 6 jaar?
Eigenlijk vond ik dat inderdaad wel, ik had in die jaren ook zoveel opgeruimd en weg gedaan dat het mij wel lekker leek om dat stukje huis ook weer voor mijzelf te hebben.

Ik hoorde niks meer over het andere punt en toen ik er zelf weer over mailde wist ze ook niet of dat nog door ging, dat ging ze uitzoeken.
Weer hoorde ik niks waardoor dit allemaal een erg lang verhaal is geworden ;)

Eerst spraken we af dat ik het tot december zou blijven doen, maar toen is dat toch stilzwijgend weer doorgelopen.
In de tussentijd waren de 2 andere punten hier in de buurt er ook al mee gestopt, dus het voelde niet goed om te stoppen zonder nieuw punt.

Dus heb ik er een berichtje aan gewaagd op een facebook-groep en er heeft iemand zich aangemeld!
Die heeft nu de stichting gemaild en ik heb beloofd dat ik binnenkort een keertje langskom met de materialen die ik nog heb zodat ik nog wat uitleg kan geven.
Mocht je ook interesse hebben inzamelpunt te worden ergens in Nederland, kun je op de link bovenaan klikken voor extra informatie.

In de toekomst staat er zeker weer vrijwilligerswerk op mijn agenda, maar ik wil mij nu even gaan richten op ruimte en balans in huis en het binnenhalen van extra geld.

Daarvoor ga ik zondag met mijn cakejes en taarten op een voorjaarsmarkt staan, die dan weer georganiseerd word door Westlands Hoop voor stichting haarwensen.
Het is gericht op kinderen dus ik neem ook cakejes mee die versierd kunnen worden.
Ik ga suikerspinnen maken waarvan de opbrengst voor de stichting is.
Ook delen ze goodiebags uit waar een bonnetje van mij op geniet zit dat ze aan mijn kraam een gratis cupcake kunnen komen halen.

Mocht je in de buurt zijn en zin hebben om ook langs te komen, is hierbij de flyer:


dinsdag 21 maart 2017

Heen en weer sleep projectje

Ze weten mij van mijn werk wel te vinden!
Werd ik zondag gebeld of ik van 3 tot 9 wilde in plaats van 6 tot 15, werd ik gister gebeld of ik vandaag van 6 tot 15 wilde werken in plaats van 7 tot 12.

Uiteindelijk ben ik om 14uur naar huis gegaan vandaag, alles was af en de nieuwe vracht die zou komen was er nog niet.
Dan kan ik er wel een uur op gaan wachten maar dan kan ik toch nauwelijks nog wat vullen als hij er dan eenmaal is.

Morgen ben ik vrij, en dat houd ik zo!
Ik was zo lekker op dreef zondag en er is nog iets dat ik wil doen.

De twee jongste hebben op hun kamer eigenlijk alleen maar een bureau en de vensterbanken waar ze dingen op kunnen zetten, maar er is weinig plek over voor planken of een kastje.
En omdat ik zo min mogelijk geld uit wil geven -helaas had ik al planken en steunen moeten kopen voor de oudste, daar had ik echt geen alternatief voor- gaan we even wat heen en weer slepen hier.

Op de leskamer staat een oud hoek tv-meubel met drie verdiepingen, die gaat naar hun kamer om Lego op te zetten zodat hun bureau weer wat leger is.
De verkleedkist die nu op dat plekje staat schuif ik onder het bed.

Dan hebben wij in de leskamer weer iets nodig om de bakken met snoeren en de printer op te zetten.
Dus haal ik het rek -metaal met houten planken, je kent het wel- uit de trapkast.
Daar staan nu de kattenbakken op, een mandje met stofzuigermondjes en dergelijke, de oude frituurpan (die bewaar ik voor oliebollen, voor patat heb ik nu een airfryer) en er liggen wat nieuwe tafelzeilen.

De kattenbakken komen dan gewoon op de grond te staan, wat ook betekend dat wij er beter bij kunnen, we moeten er nu heel erg voor duiken.
Voor de andere spulletjes zoek ik gewoon even een nieuw plekje.

Nu zijn de planken van het rek niet heel erg mooi meer, maar ik ga daar het tafelzeil wat nu op tafel ligt omheen nieten zodat het er wat leuker uitziet.
Het komt ten slotte op een werkplek te staan, in het zicht.

En dat wil ik morgen écht gedaan hebben!
Als ik dat soort ideeën uitgedacht heb moet ik niet te lang wachten met de uitvoering ervan, want dat zorgt voor onrust in mijn hoofd én daardoor kost het onnodig energie.
Het betekend ook dat ik niet verder kan met opruimen waardoor het alleen maar rommeliger word.

Hebben jullie ook wel eens van die herindelingen die je dan geen geld kosten maar toch beter gebruik van je ruimte opleveren?
Of koop je juist heel snel iets nieuws als je meer wil opbergen?

maandag 20 maart 2017

Met de kinderen opruimen

Het zal jullie niks verbazen dat ik na mijn 7 dagen durende werkweek, de gehele zaterdag heb liggen slapen.
Dat heeft gelukkig wel geholpen want ik was zondag weer helemaal fris en fruitig!

Dus heb ik de vuile was beetgepakt, 2 weken geleden was ik helemaal bij dus ik had nu inclusief het beddengoed 7 kratjes maar 2 zitten er nog niet vol dus daar wacht ik nog even mee.

In druk met de kinderen en de hond vertelde ik over het probleem van onze oudste zoon met de Lego en dat ik planken op had gehangen, hierbij nog even het resultaat:


De onderste plank moet nog even een stripje op vanwege het zagen maar dat komt nog wel

Maar er stond ons nog een klus te wachten, het opruimen van de Legokamer die bezaaid lag met losse stukjes en boekjes.
Daar moet je je trouwens niet teveel van voorstellen die kamer, er past geen bed in en er zit geen raam, maar het was een stukje van de zolder dat we overhielden dus is het een kamertje geworden.
Wel met een deur zodat we de rommel buiten zicht kunnen houden voor onze klanten die in de andere kamer op zolder les krijgen.

Ook de kamer van de jongste twee lag bezaaid met Lego en ik had de avonden daarvoor ook niet voorgelezen omdat ik nergens kon zitten.
Dat vonden ze natuurlijk niet leuk maar het was wel een mooie motivatie om het eens op te gaan ruimen.


Dit is 'opgeruimd'
Bureau staat nog vol maar daar staan complete sets waar ze nu veel mee spelen
Ik lees voor op het bankje


Ik heb de oudste de boekjes in de Legokamer laten verzamelen en die heb ik weer netjes in de bakken gesorteerd terwijl hij de losse stukjes weer sorteerde.
Het is eigenlijk zijn rommel niet maar soms zal hij toch even moeten helpen en ik had met hem de duidelijke afspraak gemaakt dat als de wasmachine klaar was, hij ook klaar zou zijn.
Hij is maar 1x gaan kijken hoelang de machine nog moest ;)

Sets waar al aan gebouwd werd hebben we samen met het boekje op het bureautje gezet wat er tijdelijk staat.
En toen de jongste klaar waren op hun kamer heb ik samen met hun nog een doos met losse stukjes op kleur gesorteerd, die kwam nog uit hun kamer.
Ze vonden het wel gezellig samen met mama opruimen!

En loedermoeder dat ik ben, heb ik ze voorgehouden dat we alléén patat zouden eten als ze goed zouden helpen met opruimen, terwijl ik sowieso al van plan was patat te maken omdat dat voor mezelf wel zo makkelijk was ;)

Dus nu is alles weer opgeruimd en overzichtelijk, vooral voor onze oudste erg fijn en als hij wat gebouwd heeft kan dat lekker naar zijn kamer op de planken.
Ik heb ze alledrie beloofd dat we vanmiddag lekker dingen gaan bouwen, ik moest weer van 3 tot 9 werken dus ik ben nu net weer wakker en uitgerust voor vanmiddag.
Ik hoorde van mijn man dat ze het er vanmorgen aan de ontbijttafel over hadden dat ze zo'n zin hebben om te gaan bouwen met mij! :)

Het was een heerlijk gemoedelijke dag en ik ben echt trots dat mijn kinderen zo goed geholpen hebben, een paar jaar geleden was dat altijd een hele strijd om ze iets op te laten ruimen.

Hebben jullie ook wel eens van die 'superzondagen' dat je gewoon lekker en gezellig aan de slag kan en met z'n allen veel voor elkaar krijgt?

zondag 19 maart 2017

Vooroordelen

We hebben er allemaal in meer of mindere mate last van; vooroordelen, je krijgt ze en je hebt ze, ongevraagd en soms ook onbewust.

Ikzelf heb ze ook, maar probeer toch altijd verder te kijken dan mijn neus lang is.

In het specifieke geval van mensen in de schuldsanering heb je verschillende categorieën:
- mensen die onkundig zijn in de financiën
- mensen die te luxe leven vanwege de buitenwereld of omdat ze vinden dat ze er recht op hebben
- mensen die met laag inkomen te maken krijgen met hoge kosten (denk aan een begrafenis van een familielid die niet verzekerd was en geen spaargeld had)

Als ik er nog 1 vergeet laat het mij weten!

Over iedere groep zijn vooroordelen, vooral als ze eenmaal in de schuldsanering zitten, er zijn namelijk verschillende manieren om daar mee om te gaan en iedereen heeft daar een mening over.
De bekendste mening is natuurlijk het roken, toen wij het financieel slecht hadden zijn wij gestopt, maar niet iedereen heeft die wilskracht, al helemaal niet als je in zo'n rotsituatie zit.
Maar er zijn nog veel meer voorbeelden.

Een paar weken geleden, op een maandag, was ik aan het werk en zat er 's ochtends een man naast het koffiezetapparaat.
Ik vermoedde dat hij veel koekjes van het bord zat te eten en aangezien dat niet de bedoeling is hield ik hem een klein beetje in de gaten.
's Middags kwam deze man nog een keer en ik heb hem aangesproken: 'was u er vanmorgen niet ook al?'

De man antwoordde bevestigend en vertelde dat hij thuis geen koffie meer had en hij pas woensdag weer geld kreeg.
Ik vroeg door en hij bleek ook geen eten meer te hebben en in de schuldsanering te zitten.
Hij had na zijn pensioen zijn uitgavepatroon niet aangepast, terwijl hij wel in inkomen terug was gevallen.
Ik vroeg of hij dan wel voldoende hulp zou krijgen zijn financiën op orde te houden als hij weer uit de schuldsanering was en dat was zo.
Ik deed wat suggesties voor het eten; een keer mee eten bij zijn kinderen? Aanmelden bij de voedselbank?

Bij zijn kinderen was lastig want die woonde niet in de buurt en de voedselbank in onze woonplaats zou hij iedereen afraden.
Daar gingen mijn wenkbrauwen wel even omhoog, waarom dan?

Volgens hem waren de pakketten slecht samengesteld en waren de groente in het pakket alles behalve vers.
Ik gaf aan dat voedselbanken afhankelijk zijn van wat ze aangeboden krijgen als donaties en dat ze weinig invloed hebben op de inhoud van het pakket.

Vervolgens begon deze man een betoog over dat er een pot jam in zijn pakket zat. Een pot jam!
Hij at al 40 jaar geen zoetigheid op zijn brood, maar kaas! Wat moest hij met een pot jam?!!

Ik zei dat een pot jam heel normaal is om van de voedselbank te krijgen en dat veel mensen daar blij mee zijn.
En dat als hij dat niet hoefde hij kon proberen het te ruilen, voor een volkoren brood bijvoorbeeld, desnoods via ons advertentiebord.

Dat wuifde hij allemaal weg, blijkbaar teveel gedoe ofzo.
Nee, de voedselbank was gewoon niet goed.

Uiteraard ben ik aardig en beleefd gebleven en ik heb hem een extra koekje toegestopt, maar dan denk ik toch: als je zo snel ontevreden bent, doe je het dan toch niet een beetje zelf?
En word je situatie dan wel beter, als je eenmaal uit de sanering bent, of ga je dan toch weer teveel uitgeven?

En heb ik dan teveel vooroordelen of zou iedereen er zo over denken?

donderdag 16 maart 2017

Verslapen

Oei oei, ik heb mij vannacht verslapen!

Ik word toch altijd al moeilijk wakker, of dat nu midden in de nacht is of vroeg op de ochtend.
Daarom zet ik altijd 3(!) wekkers.

Maar nu had ik er dus niet 1 gehoord en ik moest er om 2 uur uit.
Om kwart voor 4 werd ik uit mijzelf wakker, dus was ik te laat op het werk, om vijf over 4 was ik er.

Toen ik wakker werd stond mijn wake-up light gewoon aan en in het scherm van mijn mobiel stond ook dat ik het alarm had gemist.
Dat is best knap, want mijn mobiel is hard en gaat echt heel lang af!

Ze hadden mij ook niet gebeld, maar het bleek dat de magazijnman niet bij de telefoonnummers kan in de computer, dat is niet handig.
Ik heb hem mijn telefoonnummer zelf gegeven mocht het nog een keer voorkomen.

Om 6 uur kwam er een leidinggevende binnen, die het helemaal niet gek vond dat ik mij had verslapen; je bent zoveel aan het werk deze week!

Ik moest van 3 tot 9 en ben uiteindelijk tot half 11 gebleven, mijn laatste klusje moest nog even af.

Thuis ben ik gaan slapen, en ik heb toch liggen dromen!
Ik ging verhuizen en ik moest zo'n beetje alles zelf doen...
Dat is dan de impact van de verbouwing denk ik dan.

Gebeurt het jullie ook wel eens dat je je verslaapt?
En dan met duidelijk aanwijsbare reden of zomaar?

woensdag 15 maart 2017

Stemmen

Ook ik ben wezen stemmen vandaag, ondanks dat ik beter had kunnen gaan slapen.

Vanwege de drukte op mijn werk had ik geen tijd meer gehad mij er echt in te verdiepen, maar globaal weet ik wel waar de partijen voor staan.

En vooral ben ik wezen stemmen omdat ik absoluut geen PVV aan de macht wil.

Daarom heb ik gestemd op D66, ik heb een vrouw gekozen met een buitenlandse naam.
Dat zal hem leren ;)

Zijn jullie ook allemaal wezen stemmen?
En waarom wel of niet?

dinsdag 14 maart 2017

Drukke dagen

Vanwege de verbouwing op mijn werk zou ik een aantal dagen achter elkaar werken en dat vooruitzicht was al best pittig.

Maar door het ontslag van een nieuwe collega -die speciaal voor de nachten was aangenomen en die in zijn proeftijd 2x niet is komen opdagen én zich een keer ziek had gemeld- ben ik nu dus nog méér aan het werk.

Ik zou zaterdag van 17 tot 24uur werken, omdat ze iedereen wat meer wilde verdelen ben ik om 17:45 begonnen en dankzij het werk van mij en 200 collega's waren we om 23uur al klaar!
We hebben alle houdbare producten gevuld, nieuw en restant.

Zondag begon ik weer om 9uur, dan zouden we werken tot 18uur maar ook nu konden we eerder naar huis; om 15uur al.
We hebben alles nagelopen op fouten en de restanten geteld, zodat de voorraad weer goed stond.

Maandag zou ik van 7 tot 15 werken, maar omdat de ontslagen collega om 5 uur had moeten beginnen hebben ze mij daarvoor gevraagd.
We hebben 's ochtends de versvracht gelost en de winkelvloer schoongemaakt, vanaf 7 uur kwamen de rest van de collega's binnen en zijn we de verse producten gaan vullen.
Toen de producten van 'mijn' afdeling, de diepvries, binnen kwamen, heb ik alles voor de vakken gezet zodat de anderen dat konden vullen.
Om 14uur ben ik naar huis gegaan.

Vandaag zaten wij met hetzelfde probleem als maandag waardoor ik in plaats van van 7 tot 13uur te werken, weer om 5uur ben begonnen en ook pas weer om 14uur naar huis ben gegaan.
Wederom de verswagen gelost, de diepvries nagekeken op fouten en de lokale producten ook gevuld en daarna nog een kleine diepvriesvracht gevuld.

Woensdag zou ik dan eigenlijk vrij zijn, maar ook nu bleek vervanging regelen voor de nacht moeilijk te zijn, waardoor ik vannacht weer om 3uur begin, ik heb wel afgesproken dat ik dan maar tot 8uur blijf.
Ik moet namelijk donderdag en vrijdagnacht ook nog van 3 tot 9, dat stond al op het rooster.

Ik ben ook vanmiddag om 17uur niet naar de opening van de winkel geweest, ik heb geslapen.
Dat ik niet zou komen werd in eerste instantie verontwaardigd op gereageerd, totdat ik vertelde wat ik deze week eigenlijk werk en toen snapte iedereen het wel.

De winkel is wel ontzettend mooi geworden, ik kreeg spontaan zin er boodschappen te gaan doen!

Vanaf vannacht zullen we weer helemaal volgens het normale schema gaan werken, maar dus wel in een hele nieuwe winkel :)

Volgende week heb ik dan ook weer een normaal rooster, dat is wel zo rustig.