Ik ken mezelf een beetje en weet het, maar toch baal ik er wel eens van; ik begin altijd heel enthousiast aan dingen (en dan kost het enorm veel tijd, slecht voor de balans), maar na een tijdje komt het klad erin.
Zo blog ik nu niet zo vaak als dat ik zou willen, een hoop andere dingen slokken mijn tijd op.
Ik houd mijn uitgaven nog steeds bij, maar er bovenop zitten is er niet echt meer bij.
Op het moment dat ik bij ben met mijn huishouden, wil ik dat graag volhouden omdat dat eigenlijk nog altijd het minste tijd kost, maar helaas loop ik nu weer achter met mijn was en heb ik een hele lijst met klusjes die ik nog wil doen.
Ok, het helpt niet dat ik (weer) ziek ben geweest en flink wat bestellingen voor de taarten en cupcakes heb, maar toch.
En dan die taarten en cupcakes, toen ik daar 2 jaar geleden mee begon maakte ik heel enthousiast regelmatig iets om uit te proberen en voor de lol.
Ook daar kan ik nu de tijd niet voor vinden en ik ben blij als ik een bestelling heb want dan 'moet' ik.
Terwijl het mij zoveel oplevert om het te doen, maar daarover morgen meer.
Dan heb ik nog dat mijn portfolio niet af is...
Er moeten nog facturen gemaakt worden...
Zal ik nog doorgaan? 😉
Ik heb na mijn diagnose een cursus planning en organisatie voor autisten gedaan, om te kijken of ik daar iets aan zou hebben. Maar alledrie mijn begeleiders waren het erover eens; het ligt niet aan mijn planning, er ligt teveel op mijn bord!
Bovendien ben ik te veeleisend naar mijzelf en mijn omgeving toe.
Goed is goed genoeg.
Ik heb het er toch moeilijk mee, dat het klad erin komt betekend niet alleen dat de dingen niet perfect gebeuren, maar naar mijn idee nog niet eens goed.
Dat er dan te weinig gebeurt.
Het is dan een stukje balans dat ik mis.
Hebben jullie dat ook?
Misschien nog tips die helpen om vol te houden?
zaterdag 15 april 2017
zondag 9 april 2017
Zomaar Zondag (2)
Helaas nog geen aanmeldingen voor deze rubriek, maar ik ben hem toch vooral voor mezelf gestart dus vertel ik nog even over mijn week.
Ik moet flink mijn best doen om de positieve punten van deze week te vinden.
Ik zal eerst eens vertellen hoe deze is verlopen zodat jullie weten waar ik het over heb:
Vorige week had ik op mijn werk overlegd dat ik in april graag nog iets vrij wilde hebben voor de administratie en omdat ze mij iedere keer zo nodig hebben wilde ik niet zomaar iets vrij vragen met de kans dat dat dan niet zou kunnen.
In eerste instantie dacht de planner dat ik pas in week 17 aan de beurt zou komen, maar zaterdag belde ze op dat ik deze (afgelopen) maandag en dinsdag vrij kon krijgen, woensdag had ik al vrij.
Dat is fijn natuurlijk, maar ik voelde mij deze week niet fit, ontzettend verkouden en daardoor veel moeite om mijn hoofd écht wakker te krijgen waardoor ik iedere dag pas laat begon aan de administratie.
Bovendien kwam ik tot de conclusie dat we vergeten waren BTW aangifte te doen voor de zaak van mijn man, totaal niet meer aan gedacht in alle drukte!
Woensdag was ik dus nog niet zover als dat ik zou willen en ondanks dat mijn moeder wist dat ik speciaal daarvoor vrij had kwam ze onverwacht langs, ze moest nog wat met mij afrekenen.
Mijn man nam 's middags een vriendje van mijn middelste mee waar ik niet op zat te wachten; die was maandag ook al geweest en moet je een beetje in de gaten houden.
Maandag deed hij de poortdeur zomaar open waardoor de hand van mijn middelste ertussen zat en de hond er vandoor ging.
Ook kwam de buurvrouw nog om de kinderen te knippen en toen iedereen weer de deur uit was zat ik op de bank te janken.
Wat word er soms toch makkelijk vergeten dat ik óók autist ben en zoveel drukte helemaal niet kan hebben.
Donderdag nacht heb ik weer gewerkt en dat viel niet mee door mijn verkoudheid.
Vrijdag nacht moest ik weer maar toen ik uit bed kwam deed alles zeer, was ik duizelig en had ik hoofdpijn. Ik kon niet anders dan mij ziekmelden en de hele dag op bed liggen.
Zaterdag voelde ik mij nog ziek maar slapen lukte niet meer, mijn hoofd zat in standje overdrive en mijn hele lichaam stond op high alert! Wanhopig werd ik ervan, wat resulteerde in ruzie met mijn man, die ook moe en gespannen is (we hebben het alweer goedgemaakt hoor).
Dus de positieve kanten van deze week, ook al zijn ze ver te zoeken:
- het was fijn dat ik zo snel vrij kon krijgen en niet nog een paar weken hoefde te wachten
- ik mag dan niet zoveel gedaan hebben wat ik hoopte maar alles wat er gedaan is, is maar wel mooi gebeurd!
Zo hebben we dus de BTW aangifte gedaan (jammer van de boete) en ik heb álle papieren verzameld, uitgezocht en opgeborgen. Dat scheelt toch weer!
- de kinderen zijn weer geknipt en zien er weer stoer uit, het was hard nodig 😊
- de kinderen hebben veel geholpen deze week, zonder gezeur. Voor sommige klusjes kregen ze een extra zakcentje want ze zijn druk aan het sparen voor nieuwe Lego sets, heerlijk als ze een doel hebben!
- ik heb gisteren op het blog even dankbaar stilgestaan bij het feit dat het hier zo opgeruimd is, vroeger was een paar dagen ziek zijn funest omdat ik al chronisch achter liep en nu kan ik ook een paar dagen de boel de boel laten
Ik heb mijn best gedaan, maar dit waren ze voor deze week.
Wil je ook graag vertellen over jouw (rot)week, met nadruk op de positieve punten?
Stuur dan een e-mail via het contact formulier hiernaast.
Ik moet flink mijn best doen om de positieve punten van deze week te vinden.
Ik zal eerst eens vertellen hoe deze is verlopen zodat jullie weten waar ik het over heb:
Vorige week had ik op mijn werk overlegd dat ik in april graag nog iets vrij wilde hebben voor de administratie en omdat ze mij iedere keer zo nodig hebben wilde ik niet zomaar iets vrij vragen met de kans dat dat dan niet zou kunnen.
In eerste instantie dacht de planner dat ik pas in week 17 aan de beurt zou komen, maar zaterdag belde ze op dat ik deze (afgelopen) maandag en dinsdag vrij kon krijgen, woensdag had ik al vrij.
Dat is fijn natuurlijk, maar ik voelde mij deze week niet fit, ontzettend verkouden en daardoor veel moeite om mijn hoofd écht wakker te krijgen waardoor ik iedere dag pas laat begon aan de administratie.
Bovendien kwam ik tot de conclusie dat we vergeten waren BTW aangifte te doen voor de zaak van mijn man, totaal niet meer aan gedacht in alle drukte!
Woensdag was ik dus nog niet zover als dat ik zou willen en ondanks dat mijn moeder wist dat ik speciaal daarvoor vrij had kwam ze onverwacht langs, ze moest nog wat met mij afrekenen.
Mijn man nam 's middags een vriendje van mijn middelste mee waar ik niet op zat te wachten; die was maandag ook al geweest en moet je een beetje in de gaten houden.
Maandag deed hij de poortdeur zomaar open waardoor de hand van mijn middelste ertussen zat en de hond er vandoor ging.
Ook kwam de buurvrouw nog om de kinderen te knippen en toen iedereen weer de deur uit was zat ik op de bank te janken.
Wat word er soms toch makkelijk vergeten dat ik óók autist ben en zoveel drukte helemaal niet kan hebben.
Donderdag nacht heb ik weer gewerkt en dat viel niet mee door mijn verkoudheid.
Vrijdag nacht moest ik weer maar toen ik uit bed kwam deed alles zeer, was ik duizelig en had ik hoofdpijn. Ik kon niet anders dan mij ziekmelden en de hele dag op bed liggen.
Zaterdag voelde ik mij nog ziek maar slapen lukte niet meer, mijn hoofd zat in standje overdrive en mijn hele lichaam stond op high alert! Wanhopig werd ik ervan, wat resulteerde in ruzie met mijn man, die ook moe en gespannen is (we hebben het alweer goedgemaakt hoor).
Dus de positieve kanten van deze week, ook al zijn ze ver te zoeken:
- het was fijn dat ik zo snel vrij kon krijgen en niet nog een paar weken hoefde te wachten
- ik mag dan niet zoveel gedaan hebben wat ik hoopte maar alles wat er gedaan is, is maar wel mooi gebeurd!
Zo hebben we dus de BTW aangifte gedaan (jammer van de boete) en ik heb álle papieren verzameld, uitgezocht en opgeborgen. Dat scheelt toch weer!
- de kinderen zijn weer geknipt en zien er weer stoer uit, het was hard nodig 😊
- de kinderen hebben veel geholpen deze week, zonder gezeur. Voor sommige klusjes kregen ze een extra zakcentje want ze zijn druk aan het sparen voor nieuwe Lego sets, heerlijk als ze een doel hebben!
- ik heb gisteren op het blog even dankbaar stilgestaan bij het feit dat het hier zo opgeruimd is, vroeger was een paar dagen ziek zijn funest omdat ik al chronisch achter liep en nu kan ik ook een paar dagen de boel de boel laten
Ik heb mijn best gedaan, maar dit waren ze voor deze week.
Wil je ook graag vertellen over jouw (rot)week, met nadruk op de positieve punten?
Stuur dan een e-mail via het contact formulier hiernaast.
zaterdag 8 april 2017
Verzamelwoede en minimalisme
Mijn moeder is iemand die graag spullen verzamelde en als ik ergens interesse in had kreeg ik daar ook altijd spullen voor om te verzamelen.
Ik heb ook altijd geleerd dat het zonde is om dingen weg te doen.
In mijn puberteit ben ik ook nog zelf een verzameling begonnen, van bierspullen.
Mijn kamertje stond vol met spullen en dozen, die toen ik bij mijn man ging wonen de schuur in gingen.
We verhuisde naar een eengezinswoning en daar gingen de dozen met spullen naar zolder.
Druk als ik was met ons gezinsleven en het feit dat het niet in de weg stond heb ik er jaren niet naar omgekeken.
Mijn man gaf zijn lessen in de enorme schuur en het huis was een rommeltje maar de echte rommel stond op zolder.
En toen verhuisde we weer, naar een grotere woning welliswaar, maar de schuur was heel klein en mijn man moest in huis les gaan geven.
In eerste instantie zat hij in de kleine kamer op de eerste verdieping omdat wij op zolder nog kamers moesten bouwen.
Voor de dozen die in het vorige huis op zolder stonden was geen plek meer en ze stonden overal; op zolder, in onze slaapkamer, in de schuur, in de woonkamer...
Ik voelde mij overstelpt door de hoeveelheid en ging ermee aan de slag. Ik begon met mijn bierverzameling in de veronderstelling dat ik die goed zou kunnen verkopen, maar dat viel nog tegen.
Uiteindelijk ben ik het meeste kwijtgeraakt op de kofferbakverkoop waar ik regelmatig heen ging maar wat er na een keer of 6 overbleef is naar de kringloop gegaan.
Doos voor doos zocht ik ook de rest van de spullen uit, een gedeelte is verkocht via marktplaats, een gedeelte op de kofferbakverkoop en wat ik niet op die manier kwijtraakte ging naar de kringloop.
Het was een heel leerproces, sommige dingen heb ik wel 6 keer in mijn handen gehad voordat het weg kon.
Dat ik vanuit huis had meegekregen dat verzamelen leuk is en dat spullen weg doen zonde is, knaagde aan mij.
Als autist zijnde (wat ik toen nog niet wist) zijn de dingen die je hebt aangeleerd heel sterk aanwezig.
Langzaam maar zeker ging de knop om en kwam de realisatie dat ik het ook anders kon doen dan vroeger bij ons thuis en dat die spullen je alleen maar in de weg zitten.
Maar omdat ik zo druk bezig was met die spullen, bleven andere dingen liggen en liep ik chronisch achter met het huishouden.
Mijn man staat als muzikant regelmatig in de krant en daarom mocht er geen krant ongezien de papiercontainer in, totdat er dus in mijn keuken een stapel van minimaal honderd kranten lag.
Ook de rest van de papieren stapelde zich op, evenals een heleboel andere rommel.
Het is niet dat ik niks weg kan doen, maar alles wat hier de deur uit gaat moet een bestemming hebben, er mocht niks zomaar de container in...
Bovendien hadden wij het financieel heel zwaar en wilde ik alles verkopen wat ik verkopen kon, daarvoor kreeg ik ook spullen van andere mensen: 'jij staat toch regelmatig op de kofferbakverkoop? Alsjeblieft, ik heb nog een doos voor je'.
En aangezien mijn energie ook met ups en downs beperkt aanwezig was raakte ik ondergesneeuwd, iedere klus was enorm groot geworden en het overzicht was kwijt.
Inmiddels kreeg ik mijn diagnose en mijn behandelaar vond dat ik bij de gemeente hulp moest aanvragen en die heb ik gelukkig gekregen, want zelf kwam ik er niet meer uit.
Mijn hulp deed iedere week iets in het huishouden waardoor ik langzaam maar zeker steeds meer rotzooi kon opruimen.
En nu na jaren kan ik zeggen dat ik zodanig geminimaliseerd heb, dat er geen grote klussen meer zijn in huis.
Het zijn alleen nog maar kleine dingetjes die moeten gebeuren, zoals eventjes het fotohart wat van de muur was gevallen weer even ophangen. Jarenlang bleef dat liggen omdat het geen prioriteit had en nu kom ik er gewoon weer aan toe!
Kan ik zeggen dat ik minimalist ben geworden?
Nee, dat niet. Maar alle overbodige rommel 'waar ik niet blij van word' is het huis uit en de hoeveelheid spullen die ik nu nog heb is behapbaar voor mij.
Er is weer overzicht en omdat ik nu gewoon iedere keer een klein klusje kan doen blijft dat ook zo.
Alles heeft een plekje en rommel die het huis inkomt krijgt hooguit 2 weken de kans om zich op te stapelen voordat ik het beetpak en weg doe of opberg.
Mijn huis is weer van mij en een fijne plek om te wonen, al duurde het proces om op dit punt te komen 7 jaar!
Aan iedereen die hetzelfde probleem heeft: er is hoop! Mij is het ook gelukt, maar heb geduld. Jaren aan rommel laten zich niet in 1 dag opruimen.
En dan nu de afsluitende vraag:
In welke fase van opruimen zit jij?
Ik heb ook altijd geleerd dat het zonde is om dingen weg te doen.
In mijn puberteit ben ik ook nog zelf een verzameling begonnen, van bierspullen.
Mijn kamertje stond vol met spullen en dozen, die toen ik bij mijn man ging wonen de schuur in gingen.
We verhuisde naar een eengezinswoning en daar gingen de dozen met spullen naar zolder.
Druk als ik was met ons gezinsleven en het feit dat het niet in de weg stond heb ik er jaren niet naar omgekeken.
Mijn man gaf zijn lessen in de enorme schuur en het huis was een rommeltje maar de echte rommel stond op zolder.
En toen verhuisde we weer, naar een grotere woning welliswaar, maar de schuur was heel klein en mijn man moest in huis les gaan geven.
In eerste instantie zat hij in de kleine kamer op de eerste verdieping omdat wij op zolder nog kamers moesten bouwen.
Voor de dozen die in het vorige huis op zolder stonden was geen plek meer en ze stonden overal; op zolder, in onze slaapkamer, in de schuur, in de woonkamer...
Ik voelde mij overstelpt door de hoeveelheid en ging ermee aan de slag. Ik begon met mijn bierverzameling in de veronderstelling dat ik die goed zou kunnen verkopen, maar dat viel nog tegen.
Uiteindelijk ben ik het meeste kwijtgeraakt op de kofferbakverkoop waar ik regelmatig heen ging maar wat er na een keer of 6 overbleef is naar de kringloop gegaan.
Doos voor doos zocht ik ook de rest van de spullen uit, een gedeelte is verkocht via marktplaats, een gedeelte op de kofferbakverkoop en wat ik niet op die manier kwijtraakte ging naar de kringloop.
Het was een heel leerproces, sommige dingen heb ik wel 6 keer in mijn handen gehad voordat het weg kon.
Dat ik vanuit huis had meegekregen dat verzamelen leuk is en dat spullen weg doen zonde is, knaagde aan mij.
Als autist zijnde (wat ik toen nog niet wist) zijn de dingen die je hebt aangeleerd heel sterk aanwezig.
Langzaam maar zeker ging de knop om en kwam de realisatie dat ik het ook anders kon doen dan vroeger bij ons thuis en dat die spullen je alleen maar in de weg zitten.
Maar omdat ik zo druk bezig was met die spullen, bleven andere dingen liggen en liep ik chronisch achter met het huishouden.
Mijn man staat als muzikant regelmatig in de krant en daarom mocht er geen krant ongezien de papiercontainer in, totdat er dus in mijn keuken een stapel van minimaal honderd kranten lag.
Ook de rest van de papieren stapelde zich op, evenals een heleboel andere rommel.
Het is niet dat ik niks weg kan doen, maar alles wat hier de deur uit gaat moet een bestemming hebben, er mocht niks zomaar de container in...
Bovendien hadden wij het financieel heel zwaar en wilde ik alles verkopen wat ik verkopen kon, daarvoor kreeg ik ook spullen van andere mensen: 'jij staat toch regelmatig op de kofferbakverkoop? Alsjeblieft, ik heb nog een doos voor je'.
En aangezien mijn energie ook met ups en downs beperkt aanwezig was raakte ik ondergesneeuwd, iedere klus was enorm groot geworden en het overzicht was kwijt.
Inmiddels kreeg ik mijn diagnose en mijn behandelaar vond dat ik bij de gemeente hulp moest aanvragen en die heb ik gelukkig gekregen, want zelf kwam ik er niet meer uit.
Mijn hulp deed iedere week iets in het huishouden waardoor ik langzaam maar zeker steeds meer rotzooi kon opruimen.
En nu na jaren kan ik zeggen dat ik zodanig geminimaliseerd heb, dat er geen grote klussen meer zijn in huis.
Het zijn alleen nog maar kleine dingetjes die moeten gebeuren, zoals eventjes het fotohart wat van de muur was gevallen weer even ophangen. Jarenlang bleef dat liggen omdat het geen prioriteit had en nu kom ik er gewoon weer aan toe!
Kan ik zeggen dat ik minimalist ben geworden?
Nee, dat niet. Maar alle overbodige rommel 'waar ik niet blij van word' is het huis uit en de hoeveelheid spullen die ik nu nog heb is behapbaar voor mij.
Er is weer overzicht en omdat ik nu gewoon iedere keer een klein klusje kan doen blijft dat ook zo.
Alles heeft een plekje en rommel die het huis inkomt krijgt hooguit 2 weken de kans om zich op te stapelen voordat ik het beetpak en weg doe of opberg.
Mijn huis is weer van mij en een fijne plek om te wonen, al duurde het proces om op dit punt te komen 7 jaar!
Aan iedereen die hetzelfde probleem heeft: er is hoop! Mij is het ook gelukt, maar heb geduld. Jaren aan rommel laten zich niet in 1 dag opruimen.
En dan nu de afsluitende vraag:
In welke fase van opruimen zit jij?
 |
| En ondanks al dat minimaliseren blijft verhuizen toch altijd gewoon een puinhoop ;) |
maandag 3 april 2017
Klanten massaal de winkel uitgejaagd
Er is altijd zoveel om te doen; we zouden allemaal moeten shoppen bij lokale ondernemers om ze te steunen en de leegstand tegen te gaan.
Ik ben het maar ten dele eens met deze stelling, ik vind het namelijk niet mijn taak om eigenhandig de lokale ondernemers in stand te houden zonder dat daar iets tegenover staat.
Bovendien kunnen de verhuurders ook de huur van hun panden verlagen voor de ondernemer, dan hoeft het niet allemaal uit mijn zak te komen en kunnen de lokale ondernemers misschien hun prijzen verlagen.
Zo koop ik Lego sets zo goedkoop mogelijk via internet, ik ben een dief van mijn eigen portemonnee als ik dat niet doe, een grote set in de winkel is zó €40 duurder.
Fietsen, spullen voor de dieren en soms kleding koop ik wel het liefst in een winkel omdat je daar advies en een bepaalde service bij krijgt.
En sommige dingen heb je gewoon liever 'live' in je handen zoals schoenen en kleding voor de kinderen, zodat je kan passen.
Ik ga ook graag naar het dorp, meestal naar aanleiding van iets wat ik nodig heb en/of in een folder heb gezien en vaak snuffel ik dan ook even bij wat andere winkels (meestal wel met een bepaald doel).
Maar nu had ik dus een paar dingen gezien in de folders; t-shirts voor de kinderen bij de H.ema en de dvd 'fantastic beasts and how to find them' bij het K.ruidvat waar ik ook spaarpunten kon inleveren voor korting (die zou dan in de kadootjes-doos gaan tot de juiste gelegenheid).
Bij beide winkels heb ik deze spullen niet gevonden en toen ik er naar vroeg was het antwoord: misschien kan je het nog online bestellen.
En zo worden we dus massaal de winkels uitgejaagd door deze grootgrutters waardoor er straks geen winkel meer overblijft.
Want zeg nou eerlijk, wie neemt er dan nog de moeite naar het dorp of de stad te gaan als je toch nooit kan vinden wat je zoekt?!!
En dan stopt ook het snuffelen, waardoor er misschien wel minder verkocht word, zeker bij de kleine ondernemers.
En dan vraag je je toch af wat ze nou willen met de lokkertjes uit de folder?
Dat je naar de winkel komt en misschien meer koopt?
Of dat je het online besteld zodat alle winkels straks dicht kunnen?
Wat vinden jullie hiervan?
Ik ben het maar ten dele eens met deze stelling, ik vind het namelijk niet mijn taak om eigenhandig de lokale ondernemers in stand te houden zonder dat daar iets tegenover staat.
Bovendien kunnen de verhuurders ook de huur van hun panden verlagen voor de ondernemer, dan hoeft het niet allemaal uit mijn zak te komen en kunnen de lokale ondernemers misschien hun prijzen verlagen.
Zo koop ik Lego sets zo goedkoop mogelijk via internet, ik ben een dief van mijn eigen portemonnee als ik dat niet doe, een grote set in de winkel is zó €40 duurder.
Fietsen, spullen voor de dieren en soms kleding koop ik wel het liefst in een winkel omdat je daar advies en een bepaalde service bij krijgt.
En sommige dingen heb je gewoon liever 'live' in je handen zoals schoenen en kleding voor de kinderen, zodat je kan passen.
Ik ga ook graag naar het dorp, meestal naar aanleiding van iets wat ik nodig heb en/of in een folder heb gezien en vaak snuffel ik dan ook even bij wat andere winkels (meestal wel met een bepaald doel).
Maar nu had ik dus een paar dingen gezien in de folders; t-shirts voor de kinderen bij de H.ema en de dvd 'fantastic beasts and how to find them' bij het K.ruidvat waar ik ook spaarpunten kon inleveren voor korting (die zou dan in de kadootjes-doos gaan tot de juiste gelegenheid).
Bij beide winkels heb ik deze spullen niet gevonden en toen ik er naar vroeg was het antwoord: misschien kan je het nog online bestellen.
En zo worden we dus massaal de winkels uitgejaagd door deze grootgrutters waardoor er straks geen winkel meer overblijft.
Want zeg nou eerlijk, wie neemt er dan nog de moeite naar het dorp of de stad te gaan als je toch nooit kan vinden wat je zoekt?!!
En dan stopt ook het snuffelen, waardoor er misschien wel minder verkocht word, zeker bij de kleine ondernemers.
En dan vraag je je toch af wat ze nou willen met de lokkertjes uit de folder?
Dat je naar de winkel komt en misschien meer koopt?
Of dat je het online besteld zodat alle winkels straks dicht kunnen?
Wat vinden jullie hiervan?
zondag 2 april 2017
Zomaar zondag (1)
Bloggen doe ik nog niet erg consequent en dat had ik ook niet van mijzelf verwacht toen ik eraan begon.
Hoewel ik het belangrijk vind om regelmatig wat te schrijven, is de voornaamste reden dat ik het blog begon dat ik er al jaren mee rond liep dat ik ook graag mijn verhaal kwijt wil, net als al die andere bloggers die ik al jaren volg.
Bovendien is het een stok achter de deur voor mijn challenge, die niet zo goed loopt als ik gehoopt had, maar dat is niet erg zoals meer geld minder stress vandaag al omschreef.
Een rubriek opstarten is misschien niet zo handig in mijn geval, maar ik heb een goede reden om het wel te proberen;
Als ik een rotdag/rotweek heb gehad, heb ik de neiging daarover te blijven nadenken. Ik wil niet zeggen dat ik erin blijf hangen waardoor ik niet verder kom, maar het houd mij wel bezig.
Daarom wil ik op 'zomaar zondag' terugkijken naar de positieve punten van de week, want die verdienen meer aandacht.
En er zijn meer mensen die dat zouden moeten doen, dus heb je een rotweek gehad?
Dan wil ik jullie op zondag een platform bieden om dit te delen met nadruk op wat er wél goed ging.
Als je interesse hebt om mee te doen kan je mij via het formulier hiernaast e-mailen.
Ik zal dan de ene week mijn eigen verhaal vertellen, de andere week laat ik iemand anders aan het woord (mag anoniem, hoeft niet).
Bij deze ga ik van start:
- Kwam ik maandag nog voor de vierde keer in twee weken te laat op mijn werk, de rest van de week is het mij wél gelukt om op tijd te komen, dankzij voldoende rust en het instellen van een ander geluid op 1 van mijn wekkers.
- Ze durfde het op mijn werk nog steeds aan om mij voor een extra nacht te vragen en ik vroeg of ik nog iets vrij kon krijgen voor de administratie waardoor ik nu tot donderdag niet hoef te werken.
- Het is mij deze week gelukt om facturen te maken voor de zaak van mijn man; als ik toch ergens blij van word, dan is het wel centjes binnenhalen :)
- 2x per jaar betalen ze op mijn werk overuren uit, die in eerste instantie als tijd-voor-tijd worden bijgeschreven. Ik had natuurlijk belachelijk veel gewerkt de afgelopen periode en daarom krijg ik nu €120 netto meer uitbetaald deze keer
- We hadden eten besteld op maandag uit 'noodzaak', maar ik heb er enorm van genoten. Wij bestellen dan Griek in Poeldijk (geen aandelen) en dat is echt heerlijk!
- De kinderen hadden een goede week, voor mijn middelste begon het minder goed omdat hij vanwege de fysio op school 'de buitendienst' had gemist in de klas. Gelukkig kon hij hem thuis terugkijken op de tv omdat wij uitzending gemist erop hebben zitten. Verder zijn ze heel veel met Lego aan het spelen geweest sinds we het weer opgeruimd hadden, overzicht doet spelen! En de oudste (11) had een 9,5 voor zijn Engels toets, het ene foutje dat hij gemaakt had was dat hij 'board' had opgeschreven terwijl ze 'plate' bedoelde. Het is allebei een prima vertaling van bord dus dat vind ik dan ook niet zo erg.
- De voorjaarsmarkt waar ik vorige week had gestaan met mijn cupcakes was echt superleuk en de verkoop verliep best goed.
Op de dag zelf heb ik alleen mijn kosten terugverdiend maar ik heb wel al 2 bestellingen binnengekregen en waarschijnlijk volgen er nog meer!
Zo, en wie bijt volgende week de kop af?
Hoewel ik het belangrijk vind om regelmatig wat te schrijven, is de voornaamste reden dat ik het blog begon dat ik er al jaren mee rond liep dat ik ook graag mijn verhaal kwijt wil, net als al die andere bloggers die ik al jaren volg.
Bovendien is het een stok achter de deur voor mijn challenge, die niet zo goed loopt als ik gehoopt had, maar dat is niet erg zoals meer geld minder stress vandaag al omschreef.
Een rubriek opstarten is misschien niet zo handig in mijn geval, maar ik heb een goede reden om het wel te proberen;
Als ik een rotdag/rotweek heb gehad, heb ik de neiging daarover te blijven nadenken. Ik wil niet zeggen dat ik erin blijf hangen waardoor ik niet verder kom, maar het houd mij wel bezig.
Daarom wil ik op 'zomaar zondag' terugkijken naar de positieve punten van de week, want die verdienen meer aandacht.
En er zijn meer mensen die dat zouden moeten doen, dus heb je een rotweek gehad?
Dan wil ik jullie op zondag een platform bieden om dit te delen met nadruk op wat er wél goed ging.
Als je interesse hebt om mee te doen kan je mij via het formulier hiernaast e-mailen.
Ik zal dan de ene week mijn eigen verhaal vertellen, de andere week laat ik iemand anders aan het woord (mag anoniem, hoeft niet).
Bij deze ga ik van start:
- Kwam ik maandag nog voor de vierde keer in twee weken te laat op mijn werk, de rest van de week is het mij wél gelukt om op tijd te komen, dankzij voldoende rust en het instellen van een ander geluid op 1 van mijn wekkers.
- Ze durfde het op mijn werk nog steeds aan om mij voor een extra nacht te vragen en ik vroeg of ik nog iets vrij kon krijgen voor de administratie waardoor ik nu tot donderdag niet hoef te werken.
- Het is mij deze week gelukt om facturen te maken voor de zaak van mijn man; als ik toch ergens blij van word, dan is het wel centjes binnenhalen :)
- 2x per jaar betalen ze op mijn werk overuren uit, die in eerste instantie als tijd-voor-tijd worden bijgeschreven. Ik had natuurlijk belachelijk veel gewerkt de afgelopen periode en daarom krijg ik nu €120 netto meer uitbetaald deze keer
- We hadden eten besteld op maandag uit 'noodzaak', maar ik heb er enorm van genoten. Wij bestellen dan Griek in Poeldijk (geen aandelen) en dat is echt heerlijk!
- De kinderen hadden een goede week, voor mijn middelste begon het minder goed omdat hij vanwege de fysio op school 'de buitendienst' had gemist in de klas. Gelukkig kon hij hem thuis terugkijken op de tv omdat wij uitzending gemist erop hebben zitten. Verder zijn ze heel veel met Lego aan het spelen geweest sinds we het weer opgeruimd hadden, overzicht doet spelen! En de oudste (11) had een 9,5 voor zijn Engels toets, het ene foutje dat hij gemaakt had was dat hij 'board' had opgeschreven terwijl ze 'plate' bedoelde. Het is allebei een prima vertaling van bord dus dat vind ik dan ook niet zo erg.
- De voorjaarsmarkt waar ik vorige week had gestaan met mijn cupcakes was echt superleuk en de verkoop verliep best goed.
Op de dag zelf heb ik alleen mijn kosten terugverdiend maar ik heb wel al 2 bestellingen binnengekregen en waarschijnlijk volgen er nog meer!
Zo, en wie bijt volgende week de kop af?
donderdag 30 maart 2017
Stilte na de storm
Ik heb mijzelf een heel klein beetje overwerkt de laatste 2 weken.
Eerst 7 dagen achter elkaar gewerkt vanwege de verbouwing, toen na een dag uitrusten lekker opgeruimd met de kinderen, na weer 2 dagen te hebben gewerkt bezig geweest met mijn heen-en-weer-sleep-projectje die nog even wat voeten in de aarde had, weer 2 dagen (of eigenlijk nachten) gewerkt en het hele weekend bezig geweest met de cupcakes.
Ik had mij in de week van de verbouwing al een keer verslapen en helaas is dat daarna nog 3 keer gebeurd; gewoon dwars door mijn 3 wekkers heen geslapen!
Hoe bedoel je, mijn lichaam schreeuwt om rust?!!
Dus hebben wij maandag (die ik ook weer gewerkt had) eten besteld -jammer, dan maar een keertje duur- en ik heb mijn vriendinnen voor dinsdagavond afgezegd.
Dat doe ik anders echt nooit!
Ik heb mij redelijk rustig gehouden dus, woensdag was ik vrij en toen ben ik alleen nog achter de computer gekropen om de facturen te maken die afgelopen weekend eigenlijk al af hadden moeten zijn.
Maar vorige week met mijn projectje; ik had dinsdagavond nog even de geest en bedacht dat ik alvast de planken kon bekleden zodat het woensdagochtend alleen nog de kastjes hoefde schoon te maken en verwisselen.
Dat liep even anders:
Eerst 7 dagen achter elkaar gewerkt vanwege de verbouwing, toen na een dag uitrusten lekker opgeruimd met de kinderen, na weer 2 dagen te hebben gewerkt bezig geweest met mijn heen-en-weer-sleep-projectje die nog even wat voeten in de aarde had, weer 2 dagen (of eigenlijk nachten) gewerkt en het hele weekend bezig geweest met de cupcakes.
Ik had mij in de week van de verbouwing al een keer verslapen en helaas is dat daarna nog 3 keer gebeurd; gewoon dwars door mijn 3 wekkers heen geslapen!
Hoe bedoel je, mijn lichaam schreeuwt om rust?!!
Dus hebben wij maandag (die ik ook weer gewerkt had) eten besteld -jammer, dan maar een keertje duur- en ik heb mijn vriendinnen voor dinsdagavond afgezegd.
Dat doe ik anders echt nooit!
Ik heb mij redelijk rustig gehouden dus, woensdag was ik vrij en toen ben ik alleen nog achter de computer gekropen om de facturen te maken die afgelopen weekend eigenlijk al af hadden moeten zijn.
Maar vorige week met mijn projectje; ik had dinsdagavond nog even de geest en bedacht dat ik alvast de planken kon bekleden zodat het woensdagochtend alleen nog de kastjes hoefde schoon te maken en verwisselen.
Dat liep even anders:
Nietmachine stuk!
Nog aan de buren en mijn broertje gevraagd of die er 1 hadden maar helaas...
Woensdagochtend voelde ik al dat ik eigenlijk erg moe was, maar nu lagen die planken op mijn woonkamervloer, dus toch maar even op de fiets naar de G.amma.
Daar kwam deze nietmachine ook vandaan, uit de koopjesbak, en hij kostte destijds €5 (10 jaar geleden).
Ik had ook nog kortingsbonnen voor onder andere €1 korting op het fiets en auto assortiment dus kon ik gelijk even kijken naar een nieuwe fietstas aangezien degene die ik nu heb er zo uitziet:
Daar had ik €30 voor in gedachten.
Ik kon de nietmachines niet vinden en toen ik het vroeg bleken ze er ook maar 3 te hebben die allemaal meer als €15 kosten!
Toen ik aangaf dat dat wel een stuk meer was als wat ik er aan uit had willen geven adviseerde hij mij om bij de A.ction te kijken.
Ik keek nog bij de fietstassen en die van €30 waren allemaal superklein, de hele grote kosten €50.
Daarvoor dan ook maar bij de prijsvechter kijken.
Dus mijn man en ik togen naar de grote A.ction 2 dorpen verderop en vonden daar een nietmachine voor €4, nog wat spulletjes voor de hond, koekjes en zoutjes voor de kinderen voor minder als bij de supermarkt en een tas die mijn man op de zaak zet (voor zijn koormappen).
Maar geen goede fietstas.
In het steegje naast de A.ction zit een fietsenmaker, daar ben ik dan ook maar even binnen gelopen.
Eigenlijk was het daar hetzelfde verhaal als bij de G.amma, maar ik vond er deze tas met wat kleine beschadigingen:
Daarom mocht deze enorme tas (47 liter) mee voor €30 in plaats van €50 :)
Hij is nog leuk ook!
Verdiend zichzelf terug als ik veel grote boodschappen op de fiets ga doen.
En als laatste nog even het resultaat van mijn geklus:
Het beklede rek
en het oude tv-meubeltje uit de leskamer bij de kinderen
Blij dat het eindelijk gebeurd is, maar zo ben ik voor een klusje van een uurtje een hele ochtend in touw geweest, dat kwam mijn rust niet ten goede.
Ik loop hier vaker tegenaan; neem ik rust met de onrust van de dingen die nog gedaan moeten worden?
Of doe ik het toch door mijn moeheid heen waardoor ik er later veel last van heb maar wel het voldane gevoel van dat het 'af' is?
Wie loopt hier nog meer tegenaan?
woensdag 22 maart 2017
Vrijwilligerswerk
Toen mijn jongste geboren werd in 2010, las ik een baby-tijdschrift waar een artikel in stond over eco-mama's.
In het artikel stond een stichting waar je je ongebruikte overblijfselen van het kraampakket kon inleveren: stichting babyhope
Aangezien ik nog van 3 kinderen spullen over had, ben ik gaan kijken waar ik dat in de buurt kon inleveren.
En toen bleek er in het Westland helemaal geen inzamelpunt te zitten!
Omdat ik ook graag vrijwilligerswerk zou doen maar dat een lastig verhaal was met 3 kinderen en een baan, heb ik mij aangemeld als inzamelpunt.
Kort daarna kwam er nog een punt bij in een andere woonplaats en een jaar of wat later nog 1 in weer een andere woonplaats.
Het inzamelen hield in dat ik de pakketten aannam, de materialen sorteerde en ze invoerde op de inventarisatielijst, waarna het vervolgens bij mij werd opgehaald als ik ongeveer 10 vuilniszakken had.
Vorig jaar kreeg ik een mail dat er iemand anders in mijn woonplaats zich ook had aangemeld om inzamelpunt te worden, misschien vond ik het dan wel mooi om eens te stoppen na 6 jaar?
Eigenlijk vond ik dat inderdaad wel, ik had in die jaren ook zoveel opgeruimd en weg gedaan dat het mij wel lekker leek om dat stukje huis ook weer voor mijzelf te hebben.
Ik hoorde niks meer over het andere punt en toen ik er zelf weer over mailde wist ze ook niet of dat nog door ging, dat ging ze uitzoeken.
Weer hoorde ik niks waardoor dit allemaal een erg lang verhaal is geworden ;)
Eerst spraken we af dat ik het tot december zou blijven doen, maar toen is dat toch stilzwijgend weer doorgelopen.
In de tussentijd waren de 2 andere punten hier in de buurt er ook al mee gestopt, dus het voelde niet goed om te stoppen zonder nieuw punt.
Dus heb ik er een berichtje aan gewaagd op een facebook-groep en er heeft iemand zich aangemeld!
Die heeft nu de stichting gemaild en ik heb beloofd dat ik binnenkort een keertje langskom met de materialen die ik nog heb zodat ik nog wat uitleg kan geven.
Mocht je ook interesse hebben inzamelpunt te worden ergens in Nederland, kun je op de link bovenaan klikken voor extra informatie.
In de toekomst staat er zeker weer vrijwilligerswerk op mijn agenda, maar ik wil mij nu even gaan richten op ruimte en balans in huis en het binnenhalen van extra geld.
Daarvoor ga ik zondag met mijn cakejes en taarten op een voorjaarsmarkt staan, die dan weer georganiseerd word door Westlands Hoop voor stichting haarwensen.
Het is gericht op kinderen dus ik neem ook cakejes mee die versierd kunnen worden.
Ik ga suikerspinnen maken waarvan de opbrengst voor de stichting is.
Ook delen ze goodiebags uit waar een bonnetje van mij op geniet zit dat ze aan mijn kraam een gratis cupcake kunnen komen halen.
Mocht je in de buurt zijn en zin hebben om ook langs te komen, is hierbij de flyer:
In het artikel stond een stichting waar je je ongebruikte overblijfselen van het kraampakket kon inleveren: stichting babyhope
Aangezien ik nog van 3 kinderen spullen over had, ben ik gaan kijken waar ik dat in de buurt kon inleveren.
En toen bleek er in het Westland helemaal geen inzamelpunt te zitten!
Omdat ik ook graag vrijwilligerswerk zou doen maar dat een lastig verhaal was met 3 kinderen en een baan, heb ik mij aangemeld als inzamelpunt.
Kort daarna kwam er nog een punt bij in een andere woonplaats en een jaar of wat later nog 1 in weer een andere woonplaats.
Het inzamelen hield in dat ik de pakketten aannam, de materialen sorteerde en ze invoerde op de inventarisatielijst, waarna het vervolgens bij mij werd opgehaald als ik ongeveer 10 vuilniszakken had.
Vorig jaar kreeg ik een mail dat er iemand anders in mijn woonplaats zich ook had aangemeld om inzamelpunt te worden, misschien vond ik het dan wel mooi om eens te stoppen na 6 jaar?
Eigenlijk vond ik dat inderdaad wel, ik had in die jaren ook zoveel opgeruimd en weg gedaan dat het mij wel lekker leek om dat stukje huis ook weer voor mijzelf te hebben.
Ik hoorde niks meer over het andere punt en toen ik er zelf weer over mailde wist ze ook niet of dat nog door ging, dat ging ze uitzoeken.
Weer hoorde ik niks waardoor dit allemaal een erg lang verhaal is geworden ;)
Eerst spraken we af dat ik het tot december zou blijven doen, maar toen is dat toch stilzwijgend weer doorgelopen.
In de tussentijd waren de 2 andere punten hier in de buurt er ook al mee gestopt, dus het voelde niet goed om te stoppen zonder nieuw punt.
Dus heb ik er een berichtje aan gewaagd op een facebook-groep en er heeft iemand zich aangemeld!
Die heeft nu de stichting gemaild en ik heb beloofd dat ik binnenkort een keertje langskom met de materialen die ik nog heb zodat ik nog wat uitleg kan geven.
Mocht je ook interesse hebben inzamelpunt te worden ergens in Nederland, kun je op de link bovenaan klikken voor extra informatie.
In de toekomst staat er zeker weer vrijwilligerswerk op mijn agenda, maar ik wil mij nu even gaan richten op ruimte en balans in huis en het binnenhalen van extra geld.
Daarvoor ga ik zondag met mijn cakejes en taarten op een voorjaarsmarkt staan, die dan weer georganiseerd word door Westlands Hoop voor stichting haarwensen.
Het is gericht op kinderen dus ik neem ook cakejes mee die versierd kunnen worden.
Ik ga suikerspinnen maken waarvan de opbrengst voor de stichting is.
Ook delen ze goodiebags uit waar een bonnetje van mij op geniet zit dat ze aan mijn kraam een gratis cupcake kunnen komen halen.
Mocht je in de buurt zijn en zin hebben om ook langs te komen, is hierbij de flyer:
Abonneren op:
Posts (Atom)